Dolomity to moja górska słabość, a Rosengarten (z włoska Catinaccio) to ich czysta esencja: pionowe turnie płonące o zachodzie na różowo, eksponowane trawersy i trzytysięcznik zdobyty „na żelazie”. Krajobraz zmienia się z zielonych pastwisk w surową, księżycową scenerię szybciej, niż zdążysz zrobić zdjęcie (które i tak nie odda tego, co widzisz, sorry). Emocje są w pakiecie: będą momenty, kiedy zamilkniesz z zachwytu, i takie, kiedy mocniej złapiesz za stalową linę.